5 kwietnia 2016 Udostępnij

Choroba wysokościowa– objawy

Choroba wysokościowa to poważna dolegliwość, która niejednokrotnie nie pozwoli nam zdobycie szczytów górskich.Może ona pojawić się pprzekroczeniu bariery 3000 m n.p.m., jednak u niektórych może występować powyżej 2500 m n.p.m. Problem nie dotyczy tylko górskich wędrówek, lecz także wycieczek do miejsc wysoko położonych nad poziomem morza. Skąd bierze się choroba wysokościowa, jak jej zapobiegać i jak radzić sobie jak się już pojawi?

Przyczyny

            Choroba wysokościowa jest wynikiem mniejszej zawartości tlenu w powietrzu oraz niższego ciśnienia powyżej określonej wysokości nad poziomej morza. Choroba pojawia się w ciągu 24 godzin od czasu przybycia na wysokości powyżej 2500 – 3000 m n.p.m. Wyróżnia się kilka chorób związanych w przebywaniem na dużych wysokościach.

Choroba wysokościowa (AMS)

            Łagodne jej objawy występują u ¼ osób podróżujących powyżej 2500 m n.p.m. oraz
u ¾ podróżujących powyżej 4500 m n.p.m. Dlatego też planując podróż na takie wysokości warto przeznaczyć kilka dni na aklimatyzację do odmiennych warunków atmosferycznych.

            Do objawów AMS należą m.in. zawroty głowy, zmęczenie, zaburzenia snu, nudności
i wymioty, brak apetytu, obrzęki twarzy oraz nóg i rąk, czy biegunka.

Wysokościowy obrzęk płuc

Wysokościowy obrzęk płuc pojawia się, gdy zwiększa się ilość płynu w płucach, co znacznie utrudnia oddychanie. Może nawet doprowadzić do śmierci. Najczęściej spotykanymi objawami tej dolegliwości są bóle głowy, zmęczenie, kaszel, znacznie utrudnione oddychanie, bóle i bulgotanie odczuwane podczas oddychania, brak sił, zaburzenia funkcjonowania jelit, pęcherza, a także zmysłu wzroku i koordynacji ruchowej.

Wysokogórski obrzęk mózgu

            Jak sama nazwa wskazuje wysokogórski obrzęk mózgu pojawia się, gdy ma miejsce wyciek płynów z mózgu, co z kolei powoduje opuchnięcie oddziałujące na centralny układ nerwowy. Objawami tej dolegliwości są bóle głowy, chwiejny krok, senność, zmęczenie, wyczerpanie, osłabienie koordynacji manualnej, problemy z mówieniem, ślepota, wymioty
a nawet paraliż kończyn, czy zaniki pamięci.

            W sytuacji wystąpienia, któryś z tych objawów należy przerwać wyprawę i możliwie jak najszybciej zejść na wysokość, gdzie ustąpią objawy.

Zapobieganie

            Wystąpieniu choroby wysokościowej można zapobiec. Należy przede wszystkim pić około 4-6 litrów dziennie płynów, unikać alkoholu, kawy, herbaty, czy leków uspokajających, spożywanie jedzenia bogatego w węglowodany, lecz nie tłustych, nie przemęczane się przed wyprawą. By uniknąć pojawienia się choroby wysokogórskiej należy także stopniowo zdobywać wysokości.

            Planując podróże na duże wysokości warto pamiętać o potrzebie naszego organizmu do aklimatyzacji do odmiennych warunków atmosferycznych. Pozwólmy mu się dostosować. By zapobiec pojawieniu się choroby wysokościowej pamiętajmy o odpowiedniej ilości płynów, odpowiedniej diecie, a także odpowiednim tempie pokonywania wysokości.